Onlangs is een enthousiast groepje DTE’ers de Noordzee op geweest met de Lamlash om daar een aantal wrakduiken te maken. Onze eigen Thérèse schreef er het volgende verslag over.
Een jaar geleden hadden we ons al ingeschreven voor een vierdaagse Noordzeetrip op de Lamlash. Maar het blijft altijd tot het laatste moment spannend: gaat het ook door? De weersomstandigheden waren gelukkig goed en op donderdagavond konden we in IJmuiden inschepen.
Toen alle spullen aan boord waren, konden wij lekker een biertje drinken met de rest van de groep en de bemanning drinken. Het was een gezellige avond, helemaal toen ik erachter kwam dat een bekende van mij (Mark Barto) ook van de partij was.
De volgende ochtend werden we wakker door het starten van de motor, dan zit je echt rechtop in je bed! Na een lekker ontbijt en een stukje varen, gingen we ankeren bij het eerste wrak.
Dat ankeren is nog een hele kunst: op het platform staan twee duikers klaar om in het water te springen, aan de achterkant van het schip staan ook mensen klaar om het anker in het water te gooien. Het anker zit aan een lijn met twee boeien vast.
Op het signaal van de kapitein moet het anker het water in en het buddypaar springt er meteen achter aan. Zij volgen het anker en zoeken een goede plek op het wrak om de lijn aan vast te maken. Vervolgens maken ze een boei aan het anker vast zodat het weer opgevist kan worden. Dan pas kunnen de andere duikers het water in.
Leliegracht
Ons eerste wrak was de Leliegracht. Een prachtig mooi begroeid wrak, vol met leven, en gigantische scholen vissen. Ik heb nog nooit zulke grote Noordzeekrabben gezien! Echt indrukwekkend!
Na 30 minuten op 29 meter zijn we via de ankerlijn weer naar boven gegaan. De Lamlash heeft tegenwoordig een lift om de duikers uit het water te halen, wat een uitvinding! Het werkt prima en het is een stuk prettiger dan de trap.
3003
Na een lunchpauze zijn wij naar een ander wrak gevaren, de zogenaamde 3003. Dat is een onbekende boot. Wij ging vrolijk het water in langs de lijn maar op gegeven moment zag ik de lijn naar boven gaan! Ik voelde dat er iets niet klopte en gaf aan mijn buddy een signaal om de duik af te breken en terug aan boord te gaan. Dat is wel onze kortste duik van het weekend geweest, 6 minuten maar! Achteraf bleek het de juiste beslissing: de ankerleggers en het eerste buddypaar hebben de duik kunnen maken voordat de lijn los ging, maar de rest is terug naar boven gegaan of heeft een duik op het zand gehad.
Daarna zijn wij een stuk richting Engeland gevaren om bij het volgende wrak in de buurt te komen, de Lamlash ankerde in het zand. Maar dat wrak stond pas voor de volgende ochtend op de planning. Dus eerst maakten we er een gezellige avond van. Met lekker eten, fijn bijkletsen en dan naar bed om nog wat rust te pakken.
Onderzeeboot U31
De volgende ochtend, na een snel kopje koffie, gingen wij ons klaar maken voor de bijzondere duik op de U31. De U31 is een Duitse onderzeeër die tijdens de Eerste Wereldoorlog in 1915 gezonken is. Het Lamlash-team heeft dit wrak geïdentificeerd! Zij hebben ons een heel leuke film laten zien over hoe ze dat deden.
De onderzeeër ligt voor een groot deel in het zand maar is nog duidelijk te herkennen. Vooral de periscoop is heel duidelijk te zien. Het is een heel mooi begroeid wrak, een onnatuurlijk rif, vol leven. Ik heb kennis gemaakt met Karel, de mega gigantische kreeft die op U31 woont. Ik heb twee duiken op de U31 gemaakt, de echte fanatiekelingen onder ons hebben er drie gemaakt!
Op het menu ‘s avonds stond een maaltijd van DTE-kok Patrick. Hij had iets simpels, makkelijks en vegetarisch bedacht: couscous. Hij had ook alle ingrediënten voor zijn recept meegenomen waaronder 5 of 6 pakjes couscous kruiden!! (Patrick een tip voor volgende keer: één pakje kruiden is vast genoeg!) Maar we hebben lekker gegeten.
Vulcan Service
De volgende dag waren twee duiken op de Vulcan Service gepland. Een boot van 63 meter lang en 13 meter breed die in december 1990 gezonken is.
Het waren weer prachtig mooie duiken. Wel een heel andere type boot, veel nieuwer en groter dan de andere wrakken. Maar ook hier was veel te zien, waaronder heel veel leven erop en erin. Met de stroming viel het mee op het wrak.
Wij raakten ondertussen helemaal gewend aan het leven aan boord. Tussen de duiken door konden we lunchen en werden er kroketten en frikandellen in de frituur gegooid. Een keer hadden wij ook kibbeling, van de verse gevangen kabeljauw, heerlijk!! We konden ook vullen, analyseren (Nitrox) en lekker relaxen. Michel heeft deze tijd gebruikt om met zijn drone bezig te zijn, dat leverde toffe beelden op!
Vinca Gorthon
Op de laatste dag hebben we maar één duik gemaakt op de Vinca Gorthon, met z’n drie gingen wij naar beneden. Toen ik beneden was, merk ik dat ik mijn duiklamp kwijt was. Ik baalde er echt van. Ik heb de duik zonder lamp afgemaakt, het was weer de moeite waard, een prachtig mooi wrak, redelijk goed zicht en echt indrukwekkend!
Na een laatste maaltijd aan boord kwamen wij weer terug in de haven van IJmuiden. Het was een super leuk weekend, erg gezellig. Wij hebben echt prachtige duiken gemaakt, veel gelachen, het weer zat mee en ondanks een paar blauwe plekken en een kwijtgeraakte duiklamp was een zeer geslaagd weekend. Ook dankzij de bemanning van de Lamlash, de vaste gasten en de mede-buddy’s.
Ik wil jullie allemaal bedanken en zeg vast tot volgend jaar! Een lang weekend in juli met doodtij… wie gaat er mee?
Groetjes, Therese
Mijn verhaal is nog niet helemaal af…
Er gebeuren af en toe bijzondere dingen! Een week later werd via Facebook vermeld dat er een duiklamp op de papierboot was gevonden. Ik kreeg contact met de vinder gehad en het bleek MIJN lamp!!!! Ik kon het bijna niet geloven. De lamp was in een spleet van het wrak gevallen. Andere duikers hebben hem opgevist. Echt geweldig!!
Noordzeeduiken, lijkt het je wat? Er staat nog een trip gepland en meld je anders even bij Patrick voor de meest recente plannen!